Τη γυναίκα πρώτα κατάλαβέ τη και μετά, αν θες, αγάπα τη

Posted on Posted in Σχέσεις, Ψυχολογία

Κλισέ: τυποποιημένη και πολυχρησιμοποιημένη, τετριμμένη έκφραση ή μοτίβο, κοινοτοπία. Λαϊκιστί, τσουβάλιασμα. Πολλά τέτοια τσουβαλιάσματα έχουν αναπτυχθεί κι έχουν ειπωθεί για τις γυναίκες και τη γυναικεία φύση (π.χ. Γυναίκα στο τιμόνι σκοτώνει). Ένα εκ των κλασικότερων και πιο αβάσιμων εξ αυτών είναι το: «Τη γυναίκα δε χρειάζεται να την καταλάβεις αλλά να την αγαπάς». Αν καθίσεις κι αναλύσεις τα επιμέρους στοιχεία αυτής της άποψης (ο θεός να την κάνει), ο εκνευρισμός που σου προκαλείται για τη λανθασμένη διατύπωση και κατεύθυνση προς μια ολόκληρη κοινωνική ομάδα είναι τουλάχιστον έκδηλος.

Ναι, είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι ο γυναικείος εγκέφαλος είναι έτσι απ’ τη φύση του διαμορφωμένος ώστε να κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα σε αντίθεση με των αντρών που κάνει λιγότερα. Αυτό, όμως, είναι τελείως διαφορετικό απ’ τα παραπάνω μηνύματα. Το ότι κάνει περισσότερα δε σημαίνει ότι δεν μπορείς να την καταλάβεις, πόσο μάλλον πως δε χρειάζεται να μπεις καν στη διαδικασία. Να την ακούσεις, να κατανοήσεις τα συναισθήματά  σου και τα δικά της.

Υπάρχει, φίλε άντρα, εκεί έξω κάτι που ονομάζεται «συναισθηματική νοημοσύνη» και δυστυχώς για σένα που δεν προσπαθείς και πολύ, δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα. Όπως αναφέρει ο Goleman (ο άνθρωπός που έκανε παγκοσμίως γνωστή την έννοια) στο βιβλίο του «Η συναισθηματική νοημοσύνη: Γιατί το «EQ» είναι πιο σημαντικό από το «ΙQ»»,  περισσότερο αλληλοσυμπληρώνονται  οι αδυναμίες του ενός φύλου μέσα απ’ τα δυνατά σημεία του άλλου, παρά κάποιο υπερτερεί ξεκάθαρα.

Η συναισθηματική νοημοσύνη, για όσους δεν τη γνωρίζουν, είναι η ικανότητα ενός ατόμου να κατανοεί πρώτα τα δικά του συναισθήματα και μετά των άλλων, και βάσει αυτών να οδηγεί τη σκέψη του και τη συμπεριφορά του. Είναι αυτό στην ουσία που το γλυκό μας (#not) κλισέ αποδίδει ως «το να καταλάβεις τη γυναίκα».

Καμία δικαιολογία για να μην το κάνεις, λοιπόν. Πάμε και στο δεύτερο κομμάτι. «Αρκεί να την αγαπάς». Τι σημαίνει «αγαπάω»; Αιώνιο ερώτημα που δεν έχει βρει μέχρι και σήμερα έναν ορισμό καθολικής έγκρισης. Ο καθένας αγαπάει διαφορετικά, αγαπιέται διαφορετικά και πράττει αναλόγως αυτών. Πώς γίνεται, λοιπόν, να αγαπήσεις και να αγαπηθείς από κάποιον χωρίς να επικοινωνείς μαζί του; Χωρίς να αποκωδικοποιήσεις το διαφορετικό τρόπο εκδήλωσης των συναισθημάτων του και να βρείτε ένα τρόπο επικοινωνίας βιώσιμο; Τι αγαπάς τότε;

Κι ας κάνουμε τους χαζούς κι ας πούμε ότι γίνεται. Η αγάπη φαντάζει –κι είναι, αν θες– η απόλυτη αποδοχή. Πώς μπορείς να αποδεχθείς κάτι απόλυτα, λοιπόν, χωρίς να κατανοείς τι είναι αυτό; Περισσότερο για μπούφος μοιάζεις κι ας με συγχωρέσουν τα πτηνά, παρά για σκεπτόμενο ον. Υποτίθεται νιώθεις το ουσιαστικότερο συναίσθημα όλων για κάτι που δεν κατανοείς.

Δε χρειάζεται να είσαι επιστήμονας για να καταλάβεις ότι δε στέκει. Ξεφεύγει απ’ τα όρια της γυναικείας και ανδρικής φύσης και πλησιάζει την ανθρώπινη βλακεία. Επειδή, όμως, είμαι καλοπροαίρετος άνθρωπος , θέλω να πιστεύω ότι η επικράτηση αυτού του κλισέ είναι ανθρωπινή ευκολία κι όχι βλακεία.

Είναι πιο εύκολο για μας τους άνδρες (βάζω και τον εαυτό μου μέσα) να δεχτούμε ως φυσιολογική μια λάθος επικοινωνία παρά να την αλλάξουμε. Λάθος από όποια πλευρά και να τον δεις, προσβάλλοντας και τους εαυτούς μας και τους ανθρώπους που έχουμε απέναντί μας. Οποιαδήποτε κλισέ, όπως και το τιμώμενο σήμερα, διαιωνίζουν την κατάσταση και δεν τη λύνουν.

Το μόνο κλισέ που μπορώ να δεχθώ, είναι ότι ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός κι αυτήν την αντιμετώπιση οφείλουμε να έχουμε και προς τον εαυτό μας και προς τους άλλους.

Φίλε άντρα, λοιπόν, θέλει κόπο και ιδρώτα για να κατακτήσεις την κορυφή των συναισθημάτων κι όχι ένα εύκολο χιλιοπατημένο μονοπάτι. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για σένα, φίλη. Η θέα από εκεί ψηλά θα σας αποζημιώσει πλήρως. Βρείτε συνοδοιπόρο και πάρτε τα βουνά!

Συντάκτης: Γεώργιος-Κωνσταντίνος Ψύλλας
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Aπόφοιτος του Μαθηματικού τμήματος στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και απόφοιτος του University of East London στο τμήμα Ψυχολογίας. Μετέπειτα ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές Κλινικής-Κοινοτικής Ψυχολογίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο. H αγάπη του για τον αθλητισμό τον ώθησε να εξειδικευτεί στην Αθλητική Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Hamilton αλλά και να επιμορφωθεί εξ αποστάσεως στο Barcelona soccer coaches clinic αποκτώντας γνώση, που μετέπειτα αποδείχθηκε πολύτιμη, αποκτώντας και πιστοποίηση προπονητή από την UEFA. Παράλληλα με τις σπουδές του επιμορφώνεται συνεχώς σε ψυχομετρικά και διαγνωστικά εργαλεία αξιοποιώντας έτσι και τις γνώσεις που απέκτησε από την πρώτη σχολή του. Αυτό το διάστημα ολοκλήρωσε επιτυχώς τις εξειδικεύσεις της Παιδοψυχολογίας-Παιδοψυχιατρικής και του Οικογενειακού Δικαίου για Κοινωνικούς επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και τώρα πλέον επιμορφώνεται στο Life Coaching. H αγάπη για την ψυχολογία στάθηκε ως αφορμή για να γεννηθεί η θέληση περαιτέρω ενημέρωσης και γνώσης ώστε να την μοιραστεί μαζί σας.