Ο χειρότερος εχθρός της ύπαρξής σου είσαι εσύ!

Posted on Posted in Σχέσεις, Ψυχολογία

Ο χειρότερος εχθρός της ύπαρξής σου, είσαι εσύ, γιατί ως λάτρης του «ορατού» δεν έμαθες να διεισδύεις στο βάθος των πραγμάτων!

Αναλώνεσαι στην επιφάνειά τους και προσπαθείς ν’ αναλύσεις το φανταχτερό χρώμα που έχει το περιτύλιγμά τους…

Κι έτσι (νομίζεις πως) προστατεύεις τον εαυτό σου και δε βλέπεις το γκρι… Αυτό το θαμπό γκρι που έχει εισχωρήσει στον πυρήνα της πραγματικότητάς μας και την έχει κάνει τόσο μονότονα μουντή, που είναι δυσβάσταχτη και μη διαχειρίσιμη!

Έτσι, βολεύεσαι στον κόσμο σου και δε σε βασανίζει κανένα «γιατί!»

Δε σ’ απασχολεί, «γιατί» είμαστε όλοι μας βυθισμένοι στα σκοτάδια των δωματίων του σπιτιού και του μυαλού μας, ούτε «γιατί» χάθηκε η ουσιώδης επαφή με φίλους και πρόσωπα αγαπημένα και σημαντικά.

Δε νοιάζεσαι «γιατί» καταδικάσαμε εαυτούς στη σιωπή μιας τρομακτικής απομόνωσης και στη ψευδαίσθηση της επαφής που παρέχουν τα social media!

Δε σ’ ενδιαφέρει «γιατί» άδειασαν οι ψυχές απ’ τα κουράγια…

Ούτε «γιατί», δε κάνουμε κάτι για ν’ αλλάξουμε τη σαθρή ζωή μας…

Ούτε «γιατί», ανακυκλωνόμαστε σε φρούδες, εφήμερες «δήθεν» σχέσεις άνευ ουσίας και πάψαμε ν’ αναζητάμε την αγάπη εκείνη, την ουσιαστική που όταν ριζώσει μέσα σου κάνει την ύπαρξή σου ν’ ανθίσει και να δώσει καρπούς.

Ούτε «γιατί» πνιγόμαστε στο «τίποτα» μιας ζωής ανώφελης και μη σημαντικής για κανέναν, ούτε καν για εμάς τους ίδιους! Δε σε προβληματίζει «γιατί» φτάσαμε να κάνουμε πράγματα μόνο για να τα «δείξουμε» στους άλλους κι όχι για να τα απολαύσουμε!

Προσποιείσαι πως δε σε νοιάζει! Τόσος εγωισμός!! Για να μη παραδεχτείς πώς δε σου αρέσει ούτε εσένα η ζωή σου έτσι όπως είναι καμωμένη!

Και δε παίρνεις χαμπάρι που ο εγωισμός ως δηλητηριώδης κισσός τυλίγει την ύπαρξή σου κι όσο σκαρφαλώνει ρουφά όλη σου την ενέργεια και αφήνει μόνο δηλητηριασμένα μέλη ανήμπορα να κουνηθούν…

Ο κόσμος σαπίζει… κι εσύ δε πήρες χαμπάρι!

Βουλιάζει σε «δήθεν» σχέσεις αγάπης κι αλληλεγγύης, αλλά παράλληλα χάνει το νόημα και την ανθρωπιά του, γιατί τον έχει κατακλύσει το πιο άγριο ένστικτο… Αυτό, της επιβίωσης!

«Ο θάνατός σου η ζωή μου»! γίναμε η χειρότερη ζούγκλα με τα πιο άγρια θεριά! Μια ζούγκλα που τη διέπουν (και καλά!) οι νόμοι του πολιτισμού μας …

Καμωνόμαστε τους πολιτισμένους! Πολιτισμένα αλληλοτρωγόμαστε, ναι! Σφάζουμε «με το γάντι» …και καθαρίζουμε τα δόντια μας από τα (καννιβαλιστικά) υπολείμματα με οδοντογλυφίδα!

Αν αυτό θεωρείς, μας κάνει «πολιτισμένους», αναρωτήσου μήπως διανύουμε την εποχή της απόλυτης παράνοιας και παρακμής της ανθρώπινης φύσης και δε το ‘χουμε καταλάβει!

Ποιόν πολιτισμό υπηρετούμε;

Αυτόν που επιτρέπει να πατάς «επί πτωμάτων» για να πετύχεις τον σκοπό σου, γιατί παραμυθιάζεις τον εαυτό σου με γνωμικά τύπου «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;»

Όχι φιλαράκι μου! Δεν είναι ακριβώς έτσι! Κανένας σκοπός δεν αγιάζει κανένα ανέντιμο  «μέσο!»

Υπάρχουν κι οι «άγραφοι νόμοι» στη ζωή που αν θες να θεωρείσαι «ον πολιτισμένο και λογικό» και (ως τέτοιο), να λαμβάνεις σεβασμό, θα πρέπει να τους ενστερνίζεσαι και να τους τηρείς ευλαβικά κατά γράμμα! Επειδή μπορεί να βρέθηκες -δίκαια ή άδικα- σε πλεονεκτική θέση δε σημαίνει πως μπορείς να πατάς όποιον βρίσκεται κάτω από σένα για ν’ ανεβείς πιο ψηλά!

Θες τη πρωτιά αλλά χωρίς να κουραστείς! Περνιέσαι για πιο «ξύπνιος»! Μα είσαι μόνο «εξυπνάκιας» και «παρτάκιας!»

Φταίει, που δε πήρες χαμπάρι ότι η ζωή είναι ένας διαρκής αγώνας που ο καθένας κερδίζει τη θέση που «παλεύει» να κατακτήσει με όλες του τις δυνάμεις!

Δε σου φταίει κανείς άλλος αν δε παίρνεις τη πρωτιά! Κανείς, εκτός από τον αφόρητα «επιφανειακό» εαυτό σου που έμαθε να βολεύεται στη μιζέρια του «άδικος είναι ο κόσμος»…

Δεν είναι ο κόσμος άδικος απ’ τη φτιαξιά του, φιλαράκι μου. Άδικο τον κάνουμε εμείς με τις άνομες κι ανέντιμες πράξεις και τις δόλιες βλέψεις μας! Με το να μη σεβόμαστε τον αγώνα του άλλου υποτιμώντας τον κι υπερτιμώντας τον δικό μας!

Δεν είσαι εσύ ο καλύτερος! Ή τουλάχιστον δε μπορεί να είσαι, αν δε το κερδίσεις!

Βλέπεις, οι «πρωτιές» δε σου χαρίζονται. Τις κατακτάς!

 

 

 

 

Χριστίνα Ζαμπούνη

πηγη

Aπόφοιτος του Μαθηματικού τμήματος στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και απόφοιτος του University of East London στο τμήμα Ψυχολογίας. Μετέπειτα ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές Κλινικής-Κοινοτικής Ψυχολογίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο. H αγάπη του για τον αθλητισμό τον ώθησε να εξειδικευτεί στην Αθλητική Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Hamilton αλλά και να επιμορφωθεί εξ αποστάσεως στο Barcelona soccer coaches clinic αποκτώντας γνώση, που μετέπειτα αποδείχθηκε πολύτιμη, αποκτώντας και πιστοποίηση προπονητή από την UEFA. Παράλληλα με τις σπουδές του επιμορφώνεται συνεχώς σε ψυχομετρικά και διαγνωστικά εργαλεία αξιοποιώντας έτσι και τις γνώσεις που απέκτησε από την πρώτη σχολή του. Αυτό το διάστημα ολοκλήρωσε επιτυχώς τις εξειδικεύσεις της Παιδοψυχολογίας-Παιδοψυχιατρικής και του Οικογενειακού Δικαίου για Κοινωνικούς επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και τώρα πλέον επιμορφώνεται στο Life Coaching. H αγάπη για την ψυχολογία στάθηκε ως αφορμή για να γεννηθεί η θέληση περαιτέρω ενημέρωσης και γνώσης ώστε να την μοιραστεί μαζί σας.