Αθάνατη ελληνίδα μάνα

Posted on Posted in Οικογένεια

Η μαμά έχει συνηθίσει να φροντίζει, να μαγειρεύει, να πλένει, να καθαρίζει το δωμάτιο του πανικού -κι ας γκρινιάζει κάποιες φορές- και αυτό πλέον της λείπει. Ο μπαμπάς χάνει τις πολύτιμες ώρες κουβέντας και χαλάρωσης που είχε με το μονάκριβό του μετά τη δουλειά και ο σκύλος γλείφει τα πόδια του στον καναπέ χαλαρός και δεν χαλιέται ιδιαίτερα.

Είναι ένα άχαρο στάδιο. Για το παιδί γίνεται ακόμα πιο άχαρο όταν κλείσει η πόρτα στο νέο του σπίτι και συνειδητοποιήσει ότι δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να φωνάξει “φρούτοοο μαμά”, “μαμά πείνασααα”, “μάνα καφέεε¨… Η ησυχία που έχεις τώρα κάνει περισσότερο θόρυβο από τη φασαρία του σπιτιού με όλους τους νοματαίους που είχες παρέα. Ήρθε η ώρα να φροντίσεις τον εαυτό σου μόνος σου και αυτό δεν αρέσει σε κανέναν στην αρχή.

Η παγωμάρα των πρώτων ημερών όμως περνάει και όλοι μπαίνουν στους νέους τους ρυθμούς σιγά-σιγά. Έτσι είναι η ζωή βλέπεις. Έχει κύκλους. Άλλοι κλείνουν, νέοι ανοίγουν. Έτσι πας μπροστά, έτσι ενηλικιώνεσαι πραγματικά και παίρνεις τη ζωή στα χέρια σου. Μαζί με τη ζωή όμως, παίρνεις και τα τάπερ της μαμάς. Γιατί η Ελληνίδα μάνα είναι όντως αθάνατη. Και στην άλλη άκρη της γης να πας, θα βρει τρόπο να σου στείλει το παστίτσιο και τα παπουτσάκια. Δυο πράγματα δεν αφήνει ποτέ να πέσουν κάτω, το να τρως καλά και να μην κρυώνεις. Επειδή το πρώτο λοιπόν είναι στο χέρι της, δεν θα κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια -το δεύτερο το ελέγχει δια του τηλεφώνου.

Και κάπως έτσι, μετά από λίγο καιρό, καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχει καμία απουσία πλέον. Μιλάτε κάθε μέρα, βλέπεστε κι απ΄το skype, τρως ότι τρώνε, τρώτε και όλοι μαζί με βιντεοκλίση, στέλνεις φιλιά στο σκύλο, ο σκύλος γλείφει την οθόνη και μαζευτήκατε όλο το παρεάκι όπως ήσασταν πριν.

parentds

Άπειρες τέτοιες ιστορίες δείχνουν ότι η οικογένεια δεν σπάει ποτέ, όσο μακριά κι αν είναι ο ένας από τον άλλον. Η απόσταση σας δένει περισσότερο και σας υπενθυμίζει πόσο πολύτιμος είναι αυτός ο δεσμός. Όσο γραφικές κι αν είναι κάποιες φορές οι ελληνικές οικογένειες, δεν παύουν να είναι οι πιο αγαπησιάρες.

mana

Και όταν έρθουν οι γιορτές και γυρίσεις πίσω, η καρδιά σου γεμίζει με τα διάπλατα χαμόγελα που σε περιμένουν, τη μυρωδιά του αγαπημένου σου σπιτιού και είναι σα να μην έλειψες ούτε μέρα…

 

 

 

 

 

 

 

Έλια Κωνσταντινίδη

πηγή

Aπόφοιτος του Μαθηματικού τμήματος στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και απόφοιτος του University of East London στο τμήμα Ψυχολογίας. Μετέπειτα ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές Κλινικής-Κοινοτικής Ψυχολογίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο. H αγάπη του για τον αθλητισμό τον ώθησε να εξειδικευτεί στην Αθλητική Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Hamilton αλλά και να επιμορφωθεί εξ αποστάσεως στο Barcelona soccer coaches clinic αποκτώντας γνώση, που μετέπειτα αποδείχθηκε πολύτιμη, αποκτώντας και πιστοποίηση προπονητή από την UEFA. Παράλληλα με τις σπουδές του επιμορφώνεται συνεχώς σε ψυχομετρικά και διαγνωστικά εργαλεία αξιοποιώντας έτσι και τις γνώσεις που απέκτησε από την πρώτη σχολή του. Αυτό το διάστημα ολοκλήρωσε επιτυχώς τις εξειδικεύσεις της Παιδοψυχολογίας-Παιδοψυχιατρικής και του Οικογενειακού Δικαίου για Κοινωνικούς επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και τώρα πλέον επιμορφώνεται στο Life Coaching. H αγάπη για την ψυχολογία στάθηκε ως αφορμή για να γεννηθεί η θέληση περαιτέρω ενημέρωσης και γνώσης ώστε να την μοιραστεί μαζί σας.