Τα παιδιά χρειάζονται υποστηρικτές, όχι επικριτές

Posted on Posted in Παιδαγωγικά

Για κάθε παιδί που γεννιέται, οι άνθρωποι που αναλαμβάνουν τη φροντίδα και το μεγάλωμά του έχουν κάνει όνειρα κι έχουν σκεφτεί το τρόπο που –ιδανικά– θα ήθελαν να μεγαλώσει. Έχουν αποφασίσει ποιες αρχές και ποιον ηθικό κώδικα θα του διδάξουν και το είδος των γνώσεων που θα λάβει. Το καθοδηγούν μέχρι εκεί που μπορούν ώστε να θέσει σωστές βάσεις και να αναπτύξει τη δική του προσωπικότητα.

Βέβαια, αυτό αλλάζει ανάλογα με την περίσταση κάθε φορά. Αν, για παράδειγμα, η απόφαση έχει να κάνει με το είδος της μουσικής ή της διασκέδασης το παιδί είναι ελεύθερο κι είναι σε θέση να γνωρίζει τις ανάγκες του. Επομένως, μπορεί μόνο του να κρίνει τι είναι αυτό που επιθυμεί και να το διεκδικήσει. Αντιθέτως, αν η απόφαση έχει να κάνει με κάτι που οι φροντιστές έχουν κατά νου, το παιδί χρήζει βοηθείας γιατί το ίδιο αδυνατεί να λάβει τη σωστή απόφαση.

Ξεκινάει, λοιπόν, ένας ατέλειωτος αγώνας ίντριγκας και κυριαρχίας ανάμεσα στις δυο πλευρές. Απ’ τη μία ο άμεσα ενδιαφερόμενος να σκέφτεται συνεχώς επιχειρήματα και δικαιολογίες που θέλει να τολμήσει το επόμενό του βήμα. Στην αντίθετη όχθη στέκονται  όλοι εκείνοι που έχουν αναλάβει τη φροντίδα του με χαρτί και στιλό να σημειώνουν τα λάθη και τις αποτυχίες.

Και δε φτάνει αυτό, αλλά αν κάτι πάει όντως στραβά η απάντηση είναι αφοπλιστική κι αναμενόμενη. «Στα ΄λεγα εγώ πως κάνεις λάθος», «Δε με άκουγες», είναι μερικές απ’ τις χιλιοειπωμένες φράσεις που κάθε ενήλικος έχει ξεστομίσει έστω μια φορά στην προσπάθειά του να αποδείξει πως ξέρει πάντα τα σωστά.

Καμπανάκι για δεύτερο λάθος. Από πού κι ως πού γνωρίζει ποιο είναι το σωστό για το παιδί του; Έχει περάσει προ πολλού το στάδιο της άγνοιας του κινδύνου. Δεν είναι πλέον δυο ετών, τότε που το απέτρεπες να αγγίξει την καυτή επιφάνεια της κουζίνας. Μεγάλωσε πια. Ίσως τα λάθη που θα κάνει να είναι της ίδιας σοβαρότητας ίσως όχι. Η γιαγιά μου έλεγε πάντα «Άσε το παιδί να φάει τα μούτρα του για να μάθει τις δυνατότητές του». Και έτσι είναι.

Δεν μπορείς να έχεις το παιδί σε μια γυάλα κλεισμένο. Εκ των πραγμάτων, δε γίνεται. Προσπάθησε με λογικά πάντα επιχειρήματα να του αλλάξεις τη γνώμη γι’ αυτό το καινούργιο που θέλει να δοκιμάσει. Αν δεις πως επιμένει, μείνε δίπλα του, σιωπηλός –ή κι όχι– υποστηρικτής και παρατηρητής. Αν τα καταφέρει γιόρτασε μαζί του, αν αποτύχει βοήθησέ το να σηκωθεί και πες του να ξαναπροσπαθήσει.

Αυτό θέλει να κάνει κι αυτό έχει επιλέξει, αν αποτύχει και το αποθαρρύνεις λέγοντάς του πως είχες δίκιο, μαθαίνει να τα παρατάει. Μαθαίνει να προσαρμόζει τις ανάγκες του στις δυνατότητες που γνωρίζει πως έχει. Ξεχνώντας και παραβλέποντας εκείνες τις κρυφές δυνατότητες που έχει.

Άσε που η φράση «απ’ τα λάθη μας μαθαίνουμε» βγαίνει αλάνθαστη τόσες χιλιάδες χρόνια. Είτε επιτύχει είτε αποτύχει, το μάθημά του θα το πάρει. Ας αποφασίσει το ίδιο τον τρόπο που θα γίνει αυτό. Με τις επιτυχίες παίρνει θάρρος για επόμενες. Με την αποτυχία γίνεται πιο δυνατός και προσπαθεί ακόμα περισσότερο.

Εξάλλου, η προσωπικότητα κι ο χαρακτήρας μας καθορίζεται από αυτά που τολμάμε κι από εκείνα που αποφασίζουμε να αποφύγουμε.

Συντάκτης: Αθηνά Συντυχάκη – Θάνου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Aπόφοιτος του Μαθηματικού τμήματος στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και απόφοιτος του University of East London στο τμήμα Ψυχολογίας. Μετέπειτα ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές Κλινικής-Κοινοτικής Ψυχολογίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο. H αγάπη του για τον αθλητισμό τον ώθησε να εξειδικευτεί στην Αθλητική Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Hamilton αλλά και να επιμορφωθεί εξ αποστάσεως στο Barcelona soccer coaches clinic αποκτώντας γνώση, που μετέπειτα αποδείχθηκε πολύτιμη, αποκτώντας και πιστοποίηση προπονητή από την UEFA. Παράλληλα με τις σπουδές του επιμορφώνεται συνεχώς σε ψυχομετρικά και διαγνωστικά εργαλεία αξιοποιώντας έτσι και τις γνώσεις που απέκτησε από την πρώτη σχολή του. Αυτό το διάστημα ολοκλήρωσε επιτυχώς τις εξειδικεύσεις της Παιδοψυχολογίας-Παιδοψυχιατρικής και του Οικογενειακού Δικαίου για Κοινωνικούς επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και τώρα πλέον επιμορφώνεται στο Life Coaching. H αγάπη για την ψυχολογία στάθηκε ως αφορμή για να γεννηθεί η θέληση περαιτέρω ενημέρωσης και γνώσης ώστε να την μοιραστεί μαζί σας.