Ο καιρός άνοιξε∙ οι καρδιές;

Posted on Posted in Σχέσεις, Ψυχολογία

Πέρασε σιγά-σιγά ο χειμώνας. Το κρύο δεν κράτησε για πολύ. Έξω ο ήλιος που άρχισε να λάμπει κάθε μέρα και πιο πολύ, πίσω απ’ τις συννεφιές που μας έπνιξαν απλώνει τις αχτίδες του για να ζεστάνει πρόσωπα και καρδιές. Ακούς δειλά τα πρώτα γέλια απ’ τα παιδιά που παίζουν στο πάρκο και μέσα σου χαμογελάς. Ξεκινάς δίπλα σου να βλέπεις όλο και περισσότερο κόσμο να ξεχύνεται έξω, να κλέψει στιγμές απ’ τις όμορφες φωτεινές μέρες.

Οι άνθρωποι γύρω μας χαμογελούν πιο εύκολα κι όλη αυτή καλή διάθεση μοιάζει μεταδοτική. Αυτά τα ανέξοδα χαμόγελα μπορεί να σημαίνουν πολλά αν τα ανταποδώσουμε. Κι αυτή η καρδιά που την κρατούσαμε κλειδωμένη σαν να ήταν σε χειμέρια νάρκη ξεκινά να μας χτυπά την πόρτα να βγει έξω. Να δει τον ήλιο, να ερωτευτεί, να γελάσει. Να νιώσει πως βρήκε και πάλι το νόημα στους χτύπους της.

Ένας ωραίος καιρός φορτίζει θετικά την ατμόσφαιρα, με ένα αίσθημα χαράς και μια υποψία ευτυχίας. Ο χειμώνας φοβάται, μας κρατάει πίσω για να μην πονέσουμε, μα η άνοιξη πιο θαρραλέα φωνάζει «ας πονέσω, θα περάσει». Γιατί η σκοτεινιά γύρω μας μάς κάνει να φυλάμε το μέσα μας, να μη σκορπιστεί στο φόβο που μάθαμε να ζούμε.

Φοβούνται πια οι άνθρωποι να μοιραστούν αλήθειες, να ανοίξουν καρδιές, να τις βγάλουν βόλτα, να ερωτευτούν. Μα τώρα όλα συνωμοτούν στο ρίσκο. Γιατί αυτές οι τέσσερις εποχές είναι ένα άτυπο μάθημα πια. Κάθε μελαγχολικό φθινόπωρο και κάθε βαρύ χειμώνα, κάθε μοναξιά μέσα μας, θα την ακολουθεί πάντα μια πολύχρωμη ευωδιαστή άνοιξη κι ένα ζεστό καλοκαίρι.

Γι’ αυτό ας ανοίξουμε τα μπαλκόνια μας, ας τα γεμίσουμε με φίλους και χαμόγελα, ας αφήσουμε πέρα απ’ τον ήλιο και την αγάπη να ανεβάσει διαθέσεις και θερμοκρασίες. Δεύτερη ζωή δεν έχει. Πάει πια το κρύο, πέρασε. Καλωσόρισες, άνοιξη.

Συντάκτης: Χριστιάνα Παν
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη