Με τη σειρά: μονόπλευρο, ανεκπλήρωτο, απωθημένο

Posted on Posted in Σχέσεις

Πολλοί έχουν ζήσει ή κάποια στιγμή θα ζήσουν ένα μονόπλευρο έρωτα. Τι σημαίνει, όμως, αυτό; Ας τα πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή. Καταρχάς, τι σημαίνει έρωτας; Μια τόση μικρή λέξη με τόση μεγάλη σημασία.

Όταν ερωτεύεσαι έχεις το έντονο συναίσθημα της ανάγκης να βρίσκεσαι δίπλα στον άλλον, να τον αγγίζεις, να του μιλάς, να τον μυρίζεις και να τον νιώθεις εκεί με όλες σου τις αισθήσεις. Τι γίνεται, όμως, όταν ο άνθρωπός σου, εκείνος που θέλεις να ζήσεις όλες αυτές τις στιγμές μαζί του δε νιώθει το ίδιο; Δεν ξενυχτάει με τη σκέψη σου και δεν πνίγει τον πόνο του σε μπαράκια για πάρτη σου. Ζει τη ζωούλα του χωρίς να τον απασχολείς, τουλάχιστον όχι ερωτικά. Δυστυχώς, δεν επιλέγουμε τον άνθρωπο που ερωτευόμαστε και δεν υπάρχει ένα μαγικό κουμπί να το πατήσουμε και να σταματήσουμε να νιώθουμε για εκείνον.

Ο έρωτας μας θέλει προσεκτικούς, ειδικά ο μονόπλευρος. Γιατί δεν υπάρχει κανένα πυροτέχνημα, καμιά προειδοποίηση που να προδίδει την εμφάνισή του. Είναι αόρατος, αθόρυβος κι άοσμος. Μια ύπουλη συλλογή από ψεύτικες ελπίδες που κάποιος έδωσε σε κάποιον γιατί μπορούσε. Για να επιβεβαιώσει τον προσωπικό του εγωισμό, για να νιώσει ο ίδιος καλύτερα, να τονώσει την αυτοπεποίθησή του ή και να εκδικηθεί για κάποια δική του ιστορία αγάπης. Κλασική περίπτωση θύτη-θύματος.

Αξίζουμε πολλά περισσότερα από έναν άνθρωπο που δεν κατάλαβε την αξία μας και μας απέρριψε. Βέβαια, το γεγονός ότι μας απέρριψε δε σημαίνει πως πρέπει αυτομάτως να θυμώσουμε μαζί του, να τον εκδικηθούμε ή να πέσουμε στα πατώματα αναζητώντας τρόπους να τον κερδίσουμε. Γιατί, τελικά, δεν είναι αυτό που στην πραγματικότητα μας πληγώνει αλλά οι προσδοκίες που είχαμε από αυτόν κι όσα θα μπορούσαμε να είχαμε ζήσει μαζί, όπως πολλές φορές τα φανταστήκαμε κι ονειρευτήκαμε και τελικά γκρεμίστηκαν πριν καν υπάρξουν.

Στα πόσα, λοιπόν, ξενύχτια το παίρνουμε απόφαση να μην ασχοληθούμε ξανά; Πονάμε κι αισθανόμαστε απαρηγόρητοι, αλλά το μυαλό μας μπορεί να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τη ματαίωση και την απογοήτευση. Τα πράγματα μερικές φορές είναι πολύ πιο απλά απ’ ό,τι τα βλέπουμε εμείς οι ίδιοι. Όταν έχεις μια λογική εξήγηση για να επεξεργαστεί ο νους, τότε μπορείς σιγά-σιγά και μέρα με τη ημέρα να προχωρήσεις παρακάτω.

Οι λόγοι που δεν έρχονται τα πράγματα όπως τα θέλουμε είναι πολλοί και διαφέρουν ανάλογα με τους ανθρώπους και την περίπτωση. Μία ζωή την έχουμε. Είναι κρίμα να βασανιζόμαστε με ερωτήματα που μπορεί να μη λάβουμε ποτέ απάντηση ή να έχουν απαντηθεί απ’ το ίδιο άτομο που μας ενδιαφέρει, αλλά αρνούμαστε να το αποδεχθούμε.

Έτσι, λοιπόν, ο έρωτας σου έμεινε ανεκπλήρωτος κι ο ανεκπλήρωτος γίνεται απωθημένο. Ε, και λοιπόν; Έτσι είναι ο έρωτας. Έτσι τα ‘φερε η ζωή. Κι αυτά τα σημάδια θα τα έχεις σαν τατουάζ στο σώμα σου. Ένα κομμάτι σου θα του ανήκει πάντα. Μα τα υπόλοιπα κομμάτια σου αρκούν για να πας παρακάτω. Για σένα!

Συντάκτης: Στέλλα Δημητρίου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη